Imprezowy trzonek
Nie od zawsze słucham muzyki określanej z grubsza mianem nu rave. Jako, że ostatnio zacząłem, nakręcany przez Jarosława, głębiej wchodzić w tę stylistykę, postanowiłem uczcić ten mały przełom w moim życiu adekwatnym wpisem. Co właśnie czynię.
Wszystko zaczęło się od mojego znajomego Andrzeja pseudo Pseudo, który zaprezentował mi link do pewnego profilu na majspejsie. Z obecnie znajdujących się tam kawałków pierwszy na playliście był ‘Virgin’. Wystarczyło może 5 sekund, abym się literalnie zakochał w muzyce dwóch śmiesznie ubranych Brytoli. Połączenie odgłosów wydawanych przez ośmiobitowe konsole do gier z radykalnym, tłustym bitem i akcentem wokalisty od razu wtłoczyło mi przez uszy do mózgu migający na czerwono neon “Kochasz tę muzykę“.
Partyshank to dla mnie, zgodnie z nazwą, trzon każdej dobrze rozumianej, alternatywnej imprezy. Dźwięki, które same zaciągają na parkiet, nie pozostawiając przy okazji nieprzyjemnego posmaku osłuchania, banału czy ziejki. To muzyka, która nawet bez nadmiernych ilości alkoholu przypadnie do gustu spragnionym baunsu, nie wywołując przykrych skojarzeń z nutami, którymi co dzień raczy nas radio czy telewizja. Wszelkie objawy elitaryzmu czy pogardy dla muzycznego mainstreamu są w tym wpisie przypadkowe oraz zupełnie niecelowe.
Jednak nie tylko do wykonywania energetycznych podrygów Partyshank się nadaje. Bogactwo pokręconej, konsolowej kompozycji trafia w gusta człowieka, który w muzyce nie zawsze szuka melodii, ale właśnie pomysłowości przy zestawianiu ze sobą dźwięków w zupełnie zaskakujące i podtrzymujące uwagę zestawy. Ośmiobitowy nu rave w wykonaniu Party Sausage’a oraz Christiana Shanka w stu procentach odpowiada postulatom tego kierunku muzycznych poszukiwań. Jeżeli więc szukasz energetyzującej, lecz nienadętej elektroniki, klipy i linki które zamieściłem w tym wpisie są właśnie dla Ciebie!
Tags: 8-bit, bounce, elektronika, impreza, nintendo, nu rave, Partyshank
You can comment below, or link to this permanent URL from your own site.
styczeń 3, 2009 at 4:58 pm
Przeraża mnie hermetyczność twoich wywodów. Nie sposób pozbyć się wrażenia, że są pisane “dla każdego”, ale sorry nie jesteś w ten sposób poważnie przekonywujący.
styczeń 3, 2009 at 5:15 pm
Dzięki za uwagę, wykorzystam przy najbliższych okazjach ; ).
styczeń 3, 2009 at 11:15 pm
Beju, to przez Ciebie nie mogę się uwolnić od “Rave Dave” od kilku miesięcy;)